هیچ وقت نشد این صفحه ی سفید بی خط رو باز کنم و بی پرده درد و دل کنم . . . من انگار همیشه خدا خواستم که خودمو گم کنم بین پیچیدگی های کلمه ها تا هیچ کس نفهمه منظور من واقعا چیه . . . تا یه وقت کسی اشکام رو نبینه . . . فریادم رو نشنوه . . . یا از سکوت های طولانی من دیوانه نشه  . . .

هیچ وقت نیومدم اینجا از دلتنگیهایی بگم که تا آخر دنیا تموم نمی شن . . . همیشه یه جایی توی روح منن و گاهی برای رهایی به من مشت می کوبن . . .

از دوستانی که اول قدم به قدم دور شدن و بعد انگار یواشکی چمدونشون رو بستن و رفتم به دورترین جای دنیا . . .

از اونایی که اومدن و نرفتن و . . .

یا از تمام کسایی که خیال کردن من از دنیای اونها پا به فرار گذاشتم . . . در حالی که من دو قدم دور تر از اونها برای رفتنم اشک می ریختم . . .

از صداهایی که منو تا ابد دنبال خودشون می کشونن بدون اینکه بدونن . . .

از روزها و ماه ها و سالهایی که فقط برای من معنی پیدا می کنن . . .

از سکوتهایی که مجنونم می کنن . . .

از دلم که زیاد ، خیلی زیاد تنگ می شه . . .

از اون درد هایی که می گن هر آدمی بالاخره یه جورشو توی زندگیش داره . . .

از گره های کوری که نمی تونم بازشون کنم . . .

از معجزه هایی که توی دستهای اونن ولی بهم نمی ده  ،حتی با هزار التماس . . .

از بازی کردن با معنی عمیق تمام این " تو " ها  . . .

از " کجایی ؟" های نپرسیده ی توی قلبم . . .

گاهی حسودیم میشه وقتی گذرم به وبلاگهایی می افته که بی پرده حرفاشون رو می زنن . . .ولی من نمی تونم . . .

دلم گرفته  . . .

.

.

 اشک امانم نمی دهد . . .

 

 

 

 

بودنت

دور یا نزدیک

روزهایم را ساده می کند

مثل آفتاب  سر به زیر ظهرهای زمستان

. . . 

وقتی خوب میدانم

خسته از تمام راه های دنیا

به آغوش تو می رسم . . .

 

 

 

- این روزها که اینجا انگار از هر وقت دیگه ای تند تر به روز می شه و از همیشه ی عمرش خلوت تره برام عجیب و کمی غم انگیزن . . . گاهی با خودم فکر می کنم ببندمش و نوشته هام بمونه برای خود خودم توی دفتر سفیدی که تازه خریدمش ٬ ولی فعلا که نتونستم . . . شاید یه روزی بشه . . . شاید . . .

 

 

 

 

می شود برای همیشه تنها تو قهرمان من باشی . . .؟! . . .

 

 

 

-من بودم ! ببخشید !دلم . . .

 

 

 

دیشب خواب دیده ام . . . . . . خوابت را . . .

 

 

 

چه غمگینامه است

 که هیچ رهگذری

سراغت را نمی گیرد از من

که هیچ کس

مرا با نام تو نمی شناسد . . .

. . .

غربت من در این شهر

بغضیست که بی اجازه ی تو نمی بارد . . .

 

 

 

 

 - اجازه نمی دهی ؟ . . .

 

 

 

 

می خواهم بخندم

تنها برای تو . . .

 که با خنده ام

                       می خندی

                                 می خندی  . . .

                                                       . . .

 

 

 

 

دلم از همه ی همه ی دنیا گرفته و هیچ حرفی ندارم . . . هیچی . . .

 

 

 

راه دور خانه ی تو در کجای قصه هاست . . .

دستی

عقربه های ساعت را خواب کرده است . . .

و من

 از این روزهای بی حجم سر می روم . . .

 

 

- یک !

 

 

 

 

 

صدایت قصه ی پاییز است . . .

بارانی . . .

غریب . . .

ناگفتنی . . .

.

.

.

امروز همش بارون میاد . . .

بارون . . .

شکستن سکوت تمام دلتنگی های دنیاست . . .